rss
email
twitter
facebook

7/12/2011

Leyleğin Geciken Adımı

Başka yolu yok dedim , gidiyorum.
Yürüdüm..
Yürüdüm..
Yürüdüm…

Günlerce soluksuz
Durmadan
Aşkla.



Beni en iyi siz anlardınız oysa,
Dökülürken kadınlığım
Zincirle dolu bir oluğa
Her çeşit ,desen desen
Renk renk incileriniz
Ne güzeldi boynunuzda
Benim etimden başka
Bir şeyim yok dedim.
Onu getirdim kuşlarınıza.



Nilüferleri boğan bir tufan
Atların içinden koştu o an
Gelip durdu alnımda
Yürü dedi.
Sakın durma.


Yürüdüm.yürüdüm.
gecelerce …
merakla…


Derin yarıklarda beklediniz beni.
Kuşlar biriktirip yaralarıma
Daha çok baktınız içime
Kaybolmak pahasına.


Biliyordum…
Yürümenin aslında gitmek olmadığını
Ama yine de yine de ben yürüdükçe
Daha çok benziyorduk birbirimize
Altımdan kayan toprak örtüyordu etlerinizi
Ve
Ben yürüdükçe
Daha çok benziyorduk bana
ardımda bıraktığım o kadın
ölü bir balık gibi vuruyordu kalplerinize.


Soruyorum çakıl taşlı sulara şimdi
Kaybeden bir kadının neresi incinirdi dudaklarından başka?

Neresinden dönülürdü bir yolun
Nesinden kurtulurdu insan
Aşağılar hep uçurumsa


Atların içinden koştu o an kadın
Kendi tufanıyla
Kendinden başka yol yok dedi
Sarıl ona.
Sarıl ona.


Yürüdüm…
Yürüdüm…
Yürüdüm…


0 yorum: